Σχολική Βιβλιοθήκη «Δολιαναγνώσεις» Γυμνασίου Δολιανών Ιωαννίνων – «Γεώργιος Γεννάδιος»
«ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΜΙΑΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ»
Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα μικρό, επαρχιακό γυμνάσιο, στα Δολιανά Ιωαννίνων, υπήρχε μία αίθουσα άδεια, κρύα και χλωμή…
Καθώς όλοι τη θεωρούσαν ασήμαντη και σχεδόν κανείς δεν την επισκεπτόταν κατά τη διάρκεια της χρονιάς, εκείνη ένιωθε μοναξιά.
Ώσπου μια μέρα, αποφάσισε να αντιδράσει και να πείσει τους ανθρώπους γύρω της πως λάθος τη λογάριαζαν.
Άρχισε λοιπόν να εξυφαίνει ένα μεγαλεπήβολο σχέδιο… Να γίνει βιβλιοθήκη!
Ήξερε ότι το σχέδιο ήταν δύσκολο και χρονοβόρο, όμως άξιζε τον κόπο… Και κατευθείαν το έβαλε σε εφαρμογή.
Πρώτα, έμπηξε μια φωνή για να συγκεντρώσει όλα τα διασκορπισμένα βιβλία του σχολείου. Και πράγματι… Ακούγοντας το κάλεσμα της, ορφανά βιβλία άρχισαν να ξεπηδούν από τα γραφεία και τους διαδρόμους και να σμίγουν. «Να, μια καλή αρχή!», σκέφτηκε η αίθουσα.
«Αλλά δεν αρκεί για να γίνω μια αξιοπρόσεκτη βιβλιοθήκη…».
Έβγαλε μια ακόμα πιο βροντερή κραυγή, μπας και ακουστεί μέχρι το χωριό, ως την πόλη, ακόμα και σε ολόκληρη τη χώρα. Και όντως, μέσα σε λίγους μήνες άρχισαν να καταφτάνουν από παντού εκατοντάδες βιβλία για όλα τα γούστα και όλες τις ηλικίες.
«Τελικά υπάρχει ελπίδα εκεί έξω…», μονολόγησε συγκινημένη η αίθουσα. Πριν την πάρουν τα ζουμιά, αναλογίστηκε πως κάπως έπρεπε να οργανώσει το παρδαλό υλικό της ώστε να είναι εύχρηστη και λειτουργική. Αμέσως σκέφτηκε τον Ντιούι, ένα από τα τρία ανιψάκια του Ντόναλντ Ντακ. Τον ειδοποίησε και εκείνος άρχισε να ταξινομεί τις στοίβες από βιβλία με το γνωστό δεκαδικό του σύστημα.
Μέσα σε λίγους μήνες τα είχε καταγράψει στη διαδικτυακή βάση του Βιβλιοδανού. Και όχι μόνο αυτό… Στο τέλος της χρονιάς είχε καταρτίσει και έναν κανονισμό λειτουργίας.
«Από οργάνωση, σκίζουμε!», συλλογίστηκε η αίθουσα.
«Όμως, κάπως πρέπει να σουλουπωθώ, να καλλωπιστώ, να γίνω θελκτική για τους επισκέπτες μου. Ειδάλλως, επιτήδειοι λύκοι που καραδοκούν, μπορεί να μου κατασπαράξουν ό,τι πολυτιμότερο έχω, τα βιβλία!». Γι’ αυτό, την επόμενη χρονιά σάλπισε ξανά κάλεσμα. Και ξανά βρήκε ανταπόκριση.
Έτσι, ξεκίνησε η επιχείρηση «Glow Up».
Πρώτα, ξεχύθηκαν τα χρώματα στους τοίχους: λίγο βυσσινί, λίγο φιστικί, λίγο πεπονί… (τριχρωμία λόγω μόδας).
Και, ίσως επειδή είχε μια υφέρπουσα επιδειξιομανία, ίσως επειδή ακόμα την ταλάνιζε η πρότερη χαμηλή αυτοεκτίμηση, η αίθουσα παρακάλεσε τα χρώματα να σχηματίσουν τη λέξη «Βιβλιοθήκη» σε διάφορες γλώσσες σε έναν τοίχο, ώστε κανείς να μην αμφιβάλλει για τη νέα της ταυτότητα.
Και στον διπλανό τοίχο φιλοτέχνησαν μια μεταμόρφωση: ένα βιβλίο να ανοίγει τις σελίδες του και να πετά σαν ελεύθερο πουλί…
Αμέσως μετά τρύπωσαν τα έπιπλα: ραφιέρες, γραφείο, καρέκλες και ένα οβάλ τραπέζι ανάγνωσης. Στη συνέχεια… τσουπ… και ο υπόλοιπος εξοπλισμός: κουρτίνες, μοκέτες, πίνακας, υπολογιστής, πολυμηχάνημα.
«Τέλεια!», αναφώνησε η αίθουσα.
«Τώρα το μόνο που μένει είναι τα βαφτίσια μου…! Μήπως να ζητήσω από παιδιά και εκπαιδευτικούς να γίνουν οι νονοί μου;».
Εκείνοι δέχτηκαν με χαρά. Από τότε η μικρή μας αίθουσα έπαψε να νιώθει ασχημόπαπο. Είχε πια μεταμορφωθεί σε έναν πανέμορφο κύκνο, μια βιβλιοθήκη ζεστή και φιλόξενη, που άκουγε στο όνομα «Δολιαναγνώσεις».
Και έζησε αυτή καλά… Κι εμείς, χάρη σε αυτή, καλύτερα…
Η Βιβλιοθήκη «Δολιαναγνώσεις» του Γυμνασίου Δολιανών – «Γεώργιος Γεννάδιος» ιδρύθηκε το 2025 στα πλαίσια ενός διετούς σχεδίου δράσης.
Σκοπός ήταν η αναβάθμιση της ποιότητας του εκπαιδευτικού έργου μέσω της μετατροπής μιας μικρής, κενής αίθουσας σε έναν λειτουργικό χώρο οργάνωσης και φύλαξης βιβλίων, καλλιέργειας πνεύματος φιλαναγνωσίας και εφαρμογής παραδοσιακών και εναλλακτικών διδακτικών μεθόδων.
Η συλλογή του υλικού της Βιβλιοθήκης και ο εξοπλισμός του αναγνωστηρίου πραγματοποιήθηκαν χάρη σε δωρεές ιδιωτών, δημόσιων και ιδιωτικών φορέων, στους οποίους οφείλονται θερμές ευχαριστίες.
Από τις αρχές του 2026 ο δανειστικός τομέας της Βιβλιοθήκης βρίσκεται σε πλήρη λειτουργία, ενώ στο αναγνωστήριό της διεξάγονται μαθήματα βιβλιοανάγνωσης και δραστηριότητες δημιουργικής απασχόλησης.
